ارزیابی مؤلفه‌های اجتماعی-اقتصادی تبیین‌کننده‌ی تاب‌آوری در سکونتگاه‌های غیررسمی (مطالعه¬ی موردی: شهر تبریز)

  • نویسندگان: احمد اسدی
  • کلمات کلیدی: ساختارهای اجتماعی-اقتصادی، تاب‌آوری، سکونتگاه‌های غیررسمی، شهر تبریز.

امروزه توجه به جامعه‌ی تاب‌آور در راستای مدیریت بحران و کاهش خطر و مقابله با سوانح، به‌ویژه در مناطق مستعد بلایا و بحران‌ها ضرورتی اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. در همین راستا، تحقیق حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های تأثیرگذار اجتماعی-اقتصادی تاب‌آوری در سکونتگاه‌های غیررسمی شهر تبریز نگارش شده است. روش تحقیق در مطالعه‌ی حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر شیوه‌ی اجرا، پیمایشی و از نظر زمانی، مقطعی است. جامعه‌ی آماری تحقیق ساکنان سکونتگاه-های غیررسمی شهر تبریز (بیش از 400 هزار نفر) و مدیران، مسئولان و نخبگان دانشگاهی بوده که حجم نمونه‌ی ساکنان بر اساس روش کوکران 383 نفر و حجم نمونه‌ی مدیران و مسئولان و نخبگان بر اساس روش دلفی 100 نفر برآورد شده است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از آزمون‌های تی، رگرسیون و مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که ویژگی‌های اقتصادی و اجتماعی افراد تأثیر قابل توجهی بر تاب‌آوری فردی و اجتماعی در سکونتگاه‌های غیررسمی دارد که بیشترین تأثیرگذاری در شاخص‌های اقتصادی مربوط به متغیرهای وضعیت اشتغال، میزان درآمد و مالکیت مسکن به ترتیب با ضرایب 69/0، 67/0 و 62/0 و در بین شاخص‌های اجتماعی بیشترین تأثیرگذاری مربوط به متغیرهای میزان تحصیلات و احساس تعلق مکانی به محله به ترتیب با ضرایب 54/0 و 42/0 می‌باشد. همچنین در ساختارهای اجتماعی-اقتصادی بیشترین تأثیرگذاری بر تاب‌آوری سکونتگاه‌های غیررسمی، وجود پایگاه‌های ارتباطی بین مردم و سازمان‌های مسئول جهت تسریع در کیفیت پاسخگویی به نیازها در زمان وقوع بحران و اعتبارات مناسب بانک‌ها و نهادهای محلی-دولتی به‌منظور قابلیت بازگردان وضعیت به قبل از بحران بوده که آماره‌ی آزمون تی آنها به ترتیب 54/12 و 32/11 می‌باشد.

پیوند مجله / همایش

نرم افزار همراه دانشگاه بزرگمهر

مشاهده ی اخبار و ارائه خدمات آموزشی، دانشجوئی و رفاهی به دانشجویان و اساتید دانشگاه بزرگمهر قائنات از طریق نرم افزار تلفن همراه